تنها وبسایت تخصصی نهاوند

nahavand.vcp.ir

 

 

از تمام کسانی که من را لینک کرده اند خواهشمندم اسم وبلاگ را از وبلاگ نهاوند به وبسایت نهاوند و آدرس را به www.nahavand.vcp.ir

تغییر دهند.

 

آقا منوببخشید یه مشکل در قسمت عکس های وبلاگ به وجود اومده که قول میدم در اسرع وقت اصلاح بشه.

شرمنده!!!!!!!!!!!!!

تکمیلی:همان طور که میبینید تصاویر درست شد.

آقا من آدم رکی هستم برا همین با کسی رودربایستی ندارم

اگه قراره استان زاگرسی باشه باید مرکز اون نهاوند باشه وگرنه دیگه نه من نه ....

راستا نظر شما چیه !!

آقا من نظرو برا این مطلب آزاد  آزاد گذاشتم نظرتو بده از چی می ترسی!!!

این هم درد دل دوستم با کمی تغییر :

به گزارش البرز بدلیل اختلافات قدیمی خرم آبادی ها با بروجردیها برسرتقسیمات جغرافیایی بروجردیها بدنبال تشکیل استانی در شمال استان کنون لرستان میباشند.

این خواسته بارها به صراحت ازسوی معتمدین محلی مطرح و بروجردی نیز این تمایل را پیگیری میکند.

بروجردی معتقد است تشکیل چنین استانی باید با پیگیری آرام صورت گیرد.

برخی منابع خبری محلی دراین شهر معتقدند: از لا به لای آخرین نطق پیش از دستور علاالدین بروجردی بوی استان زاگرس به مرکز بروجرد را می توان احساس کرد.

علاءالدین بروجردی دربخش پایانی آخرین نطق پیش از دستور خود در مجلس گفته بود:....و اما بروجرد، شهر فرزانگان،شهر حضرات آیات عظام بروجردی، بحرالعلوم، نجفی و ده ها مجتهد بزرگ دیگر، شهر شهید محمد بروجردی و ۱۵۰۰ شهید دیگر.

شهر آیت الله خزعلی، دکتر عبدالمحمد آیتی، دکتر محمدجعفر شهیدی، دکتر زرین کوب و صدها چهره برجسته حاضر و غایب دیگر، نگین استان لرستان، همانند همه مردم شریف این استان، در انتظار سفر سوم ریاست محترم جمهور با کوهی به بلندای زاگرس از انتظارات بحق هستند و امید آنکه جناب آقای دکتر احمدی نژاد در آغاز راه دهه پیشرفت و عدالت، (ضمن سپاس از همه اقداماتی که تا کنون دولت محترم انجام داده است و جای قدردانی دارد) توجه ویژه ای به این مطالبات بنماید.

رسانه های محلی بروجرد استفاده از عبارت " کوهی به بلندای زاگرس" را حرکت نرم بروجردی برای طرح پیشنهاد استان زاگرس به رئیس جمهور در سفر سوم استانی به این شهر تلقی کردند.

آقا بی جا کردن با خودشون تا نهاوند مونده بروجرد کیلویی چنده!!

این یارو دوستم حرف خوبی میزد میگفت بروجردی ها بشینید تا صبح سحرت بدمد !!!!

میدمد میدمد!!!!!

                                                         

 دغدغه ما سامان یافتن شهری کهن است شهر ما با وجود قدمت۶۰۰۰سال ودوبار پایتخت بودن در طول تاریخ همچنان محروم است به حقش نرسیده است برای رسیدن به این هدف همشهریان رابه یاری می طلبیم ما

براي آنکه ايران خانه خوبان شود

رنج دوران برده ايم
ما براي آنکه ايران گوهر تابان شود
خون دلها خورده ايم
ما براي بوييدن بوي گل نسترن
چه سفرها کرده ايم
ما براي نوشيدن شورابه هاي کوير
چه خطرها کرده ايم
ما براي بوسيدن نام گلي ناشناس
چه سفرها کرده ايم
ما براي بوسيدن خاک سر قله ها
چه خطرها کرده ايم
ما براي خواندن اين قصه عشق به خاک
رنج دوران برده ايم
ما براي جاودان ماندن اين عشق پاک
رنج دوران برده ايم
دوباره مي سازمت وطن
اگر چه با خشت جان خويش

ستون به هر خيمه مي زنم

اگر چه با استخوان خويش

منبع

             

به زودی در این قسمت عکس های زیبایی از کشاورزی و طبیعت نهاوند را خواهید دید.

اگه خواستید میتونید در نظرات بگید دوست دارید در مورد چه چیزی از نهاوند آلبئم شماره 4 نهاوند را بزارم.

!help!help!help!help!help!help!help!help!help!help!help!help!help!help!

!help!help!help!help!help!help!help!help!help!help!help!help!help!help!

!help!help!help!help!help!help!help!help!help!help!help!help!help!help!

آقا ببخشید یکم دیر شده تقصیر من نیست تقصیر این مشکل جدید blogfaبود که حال ما رو اساسی گرفت!!!!!!!!

 

  جنگ نهاوند كه مسلمين آن را «فتح‌الفتوح» ناميدند يكي از مهم‌ترين جنگ‌هايي است كه بين اعراب مسلمان و ايرانيان اتفاق افتاده است. پيروزي در اين جنگ مي‌توانست راه ورود اعراب را به مناطق داخلي ايران هموار كرده و غنايم زيادي نصيب مسلمانان سازد. جنگ در نزديكي نهاوند كه در منطقۀ كوهستاني «جبل» واقع شده ، اتفاق افتاده است. ياقوت محمدي مي‌نويسد:
 
«نهاوند شهر بزرگي است كه در سمت قبله همدان واقع است و بين اين شهر تا همدان 14 فرسخ راه است. امروزه اين شهر ميان چهار شهر خرم‌آباد، همدان، اراك و كرمانشاه قرار دارد».
 
  همان‌گونه كه بيان شد، نام ديگر اين جنگ فتح‌الفتوح مي‌باشد. ابن‌اثير در خصوص علت اين نام‌گذاري مي‌نويسد:
 
«مسلمين فتح نهاوند را «فتح‌الفتوح» ناميدند زيرا بعد از آن ايرانيان نتوانستند جمع شده و در برابر اعراب بايستند؛ و پس از اين جنگ بود كه مسلمين سراسر كشور آن‌ها را تعريف كردند».
 
  مقدسي نيز مي‌نويسد:
«ايرانيان را پس از اين جنگ تجمع و هم‌گروه شدني نبود».
 
    مورخان عموماً سال وقوع اين جنگ را 21ه.ق (641م.) ذكر كرده‌اند.
  بلادزي مي‌نويسد: فتح نهاوند به سال 19 و به قواي 20 به روايتي نيز سال 21 هجري رخ داد.
  در «اخبار الطوال» آمده است: «چون ايرانيان در جلولاء شكست خوردند، يزدگرد گريخت و به نواهي داخلي ايران رفت؛ سپس فرستادگان خود را به شهرهاي مختلف فرستاد و از مردم ياري خواست؛ ايرانيان از شهرهاي قومس (دامغان)، مازندران، گرگان، دماوند، ري، همدان، اصفهان و ماهان نزد او جمع شدند».
  عمار بن ياسر اجتماع ايرانيان را به مركز حكومت اسلامي خبر داد. ابن اعثم كوفي مي‌نويسد:
«عمار بن ياسر، امير كوفه باخبر شد كه ايرانيان در نهاوند اجتماع كرده‌اند و 150 هزار سواره و پياده از نواحي مختلف جمع شده‌اند و قصد سركوبي اعراب را دارند. عمار و عده‌اي از اهل كوفه به عمر نامه‌اي نوشته و درخواست كمك كردند».
 
  فرمانده ايرانيان «مردان شاه» و به قولي «ذوالحاجب» بود و فرمانده سپاه اعراب مسلمان نيز فردي به نام «نهان بن مقرن مزني» بود. به نظر مي‌رسد بيشتر نيروهاي شركت كنند. دراين جنگ از دو شهر بصره و كوفه بوده‌اند. بلادزي مي‌نويسد:
 
«عمر عده‌اي از اهل بصره و كوفه را به فرماندهي نهان بن مقرن به جنگ ايرانيان فرستاد».
  در برخي منابع آمده است: در اين جنگ مردم مدينه، بصره و كوفه شركت داشتند. در مقابل لشكر 150 هزار نفري ايرانيان كه برخي از منابع تعداد آن‌ها را تا رقم مبالغه آميز 400 هزار نفر نيز نوشته‌اند، نيروهاي اعراب بيش از 30 هزار نفر نبودند. اين جنگ پس از چند روز درگيري سرانجام به نفع اعراب مسلمان خاتمه يافت. ايرانيان مغلوب شده با تحمل كشته‌هاي فراواني مجبور به فرار شدند.
  در اين جنگ فرمانده اعراب مسلمان (نهان بن مقرن) به شهادت رسيد. ابوعلي مسكويه مي‌نويسد:
«مسلمانان پس از شكست ايرانيان به نهاوند وارد شدند و آنچه در اين شهر بود، به غنيمت بردند».
   در برخي ديگر از منابع آمده است: «خديفه كه پس از نهان، فرماندهي مسلمانان را برعهده داشت پس از پيروزي مسلمانان، نهاوند را محاصره كرد؛ سپس با پيشنهاد فردي ايراني به نام «دينار» با آن‌ها صلح نمود، مشروط به اين كه خراج يا جزيه دهند و در مقابل اموالشان ايمن باشد. آخرين پادشاه ساساني پس از شكست نهاوند از ري به اصفهان و از آنجا به كرمان و بعد به بلخ و مرو رفت.

ادامه مطلب

نهاوند - سراب گيان

«سراب گيان » نهاوند - بهشت بدون متولي

سراب گيان منطقه يي بسيار زيبا و ديدني است كه در ۳۰كيلومتري جنوب شهرستان نهاوند در استان همدان واقع شده است. سراب گيان با وجود چشم اندازهاي بديع ومنحصربه فرد خود ، بي هيچ توجهي رها شده است و كسي متولي رسيدگي و احياي آن نيست! درحالي كه توسعه صنعتي و پيشروي موذيانه وخزنده تأسيسات شهري و واحدهاي آلاينده زيست محيطي روزبه روز عرصه را بر موجودات زنده بويژه انسان هاي شهرنشين تنگ تر كرده وابناي بشر درحسرت يك نفس عاري از آلودگي، چشم به انواع مقررات و بخشنامه هاي بازدارنده دوخته اند، در گوشه نه چندان دوري از نهاوند قطعه يي از بهشت وجود دارد كه به دليل بي توجهي به مزبله يي مبدل شده كه با ديدن آن هرفرد بي خيال و كم توجهي نيز انگشت تحير وحسرت به دندان مي گزد. سراب گيان واقع در ۳۰كيلومتري جنوب نهاوند به معناي حقيقي سرچشمه حيات و به معناي مجازي سراب آرزوها و آمال دوستداران طبيعت و علاقه مندان محيط زيست است . گيان واژه يي كردي به معناي جان است و به دليل زيبايي هاي منطقه به سراب جان يا سراب گيان شهرت يافته است . اين گوشه مطرود و مغفول بهشت به وسيله جاده باريكي به نهاوند وصل مي شود كه در دو سوي آن بقاياي ۲۰۰هكتاري جنگل هاي قديم زاگرس چشم انداز و تابلو فوق العاده زيبايي از كوه، جنگل و دشتهاي وسيع و خرم ضلع غربي جاده را به نمايش گذاشته است. درانتهاي جاده آنجا كه از سه طرف سه ارتفاع نه چندان بلند به هم مي رسند خالق كائنات يكي از عجيب ترين پديده هاي طبيعت را دراين بن بست به نمايش گذاشته است.براي ديدن اين اعجاز معمار آفرينش بايد كه از بستر سنگلاخ رودخانه راهي به سمت چپ بيابيم .و زماني كه به ديواره سنگي مي رسيم از لابلاي سنگهاي آذرين و چندمتري حواشي آن زلال ترين، خنك ترين و گواراترين آب دنيا به صورت چشمه هايي جوشان ديدگان ديداركنندگان را روشن مي كند.

روزنامه ايران - شماره ۱۸۷۸ - سال هفتم

آلبوم شماره 2 از طبیعت نهاوند

ادامه مطلب

به وبلاگ نهاوند خوش آمدید .

امیدوارم از مطالب آن لذت ببرید و با دادن نظرات خود ما را در بهتر کردن وبلاگ یاری کنید.

                                                 

شهرستان نهاوند

نظريه‌های مختلفی از پيشينه‌ي تاريخي اين منطقه باستانی باقی مانده است. برخی از مورخين نهاوند را محل پهلو گرفتن کشتی نوح می‌دانند. به استناد تحقيقات باستان‌شناسان در تپه گيان (روستايی در 18 كيلومتری جنوب باختری نهاوند ) در حدود 37 قرن قبل از ميلاد مسيح قومی در اين منطقه زندگی می‌كرد كه تمدنی شبيه تمدن بين النهرين داشت و بعدها به دست اقوام ديگر اروپايی و آسيايی از بين رفت. شهرستان نهاوند از شمال به شهرستان تویسركان، از شمال باختری به شهرستان كنگاور (از استان كرمانشاه)، از خاور به بخش سامن (از شهرستان ملاير)، از جنوب به شهرستان سلسله و دلفان (از استان لرستان) و از باختر به شهرستان كرمانشاه محدود می‌شود. منطقه نهاوند دارای سراب های زيادی است كه باعث شده اند كشاورزی منطقه از رونق خاصی برخوردار باشد. دام‌داري و پرورش طيور نيز از ديگر مشاغل اصلي مردمان اين ناحيه است. صنايع دستی نيز در كنار دام‌داري و كشاورزي از فعاليت‌های‌ مهم مردم اين شهرستان به شمار مي‌آيد. بافت قالی، قاليچه،‌ گليم و گيوه كه بيش‌تر توسط روستاييان و عشاير انجام می شود. قالی های اين شهرستان با طرح همدان بافته و صادر می‌شود. شهرستان نهاوند به علت دارا بودن موقعيت جغرافيايی ويژه، آب فراوان و خاك مستعد از نواحی ممتاز استان همدان به شمار می‌رود و اساس اقتصاد آن بر كشاورزی، دام‌داری و صنايع دستی استوار است. عمده صادرات اين منطقه را گندم، چغندر قند،‌انواع‌ميوه، بنشن، خشك‌بار، قالی، لبنيات،‌ دام زنده و تره‌بار تشكيل می‌دهد. شهرستان نهاوند از مكان‌ هاي ديدني و تاريخي متعددي برخورداراست. سرآب‌گاماسياب،سرآب‌ملوسان،سرآب‌فارسبان،سرآب‌كنگاور،كهنه‌جنگل‌‌وسرآب‌گيان،                              خرابه‌هاي قلعه سرسام گبري،كتيبه و ستون‌هاي معبدلااوديسه، تپه باستاني گيان، حمام حاج آقا تراب، مسجد جامع نهاوند،مقبره شيخ‌ ابوالعباس نهاوندي، مقبره نعمان‌ابن مقرن، شاه‌زاده محمد و علي، تالاب وسج، تالاب (آب‌بند) رودباري و بوستان جنگلي ابوذر از جمله مكان‌هاي ديدني و تاريخي اين شهرستان به شمار مي‌آيند.

مکان های دیدنی و تاریخی نهاوند : سرآب‌گاماسياب،سرآب‌ملوسان،سرآب‌فارسبان،سرآب‌كنگاور،كهنه‌جنگل‌‌وسرآب‌گيان،خرابه‌هاي قلعه سرسام گبري،كتيبه و ستون‌هاي معبدلااوديسه، تپه باستاني گيان، حمام حاج آقا تراب، مسجد جامع نهاوند،مقبره شيخ‌ ابوالعباس نهاوندي، مقبره نعمان‌ابن مقرن، شاه‌زاده محمد و علي، تالاب وسج، تالاب (آب‌بند) رودباري و بوستان جنگلي ابوذر از جمله مكان‌هاي ديدني و تاريخي اين شهرستان به شمار مي‌آيند.  

مشخصات جغرافيايي شهرستان نهاوند از شمال به شهرستان تویسركان، از شمال باختری به شهرستان كنگاور ( از استان كرمانشاه )، از خاور به بخش سامن ( از شهرستان ملاير )، از جنوب به شهرستان سلسله و دلفان (از استان لرستان) و از باختر به شهرستان كرمانشاه محدود می‌شود. مركز شهرستان نهاوند در 48 درجه و 22 دقيقه درازای جغرافيايی و 34 درجه و 12 دقيقه پهنای جغرافيايی و بلندی 1660 متری از سطح دريا قرار گرفته است. اين شهرستان از 2 بخش مركزی و خزل تشكيل شده است. رود گاماسياب مهم ترين رودخانه شهرستان نهاوند
است كه پس از عبور از دشت نهاوند با نام سيمره وارد استان لرستان می شود و سپس با نام كرخه به خوزستان سرازير شده و در نهايت به باتلاق هور العظيم در خاك عراق
می ريزد. بر اساس سرشماری سال 1375 جمعيت نهاوند برابر با 184160 نفر بوده است. مردم منطقه به فارسی با گويش لری  سخن می گويند و مسلمان و شيعه مذهبند.
مركز شهرستان نهاوند توسط راه های زير با شهرستان های مجاور مرتبط می شود:
1- راه آسفالت درجه يك نهاوند- بروجرد با جهت جنوب خاور به طول 50 كيلومتر
2- راه آسفالت درجه يك نهاوند - ملاير به طول 55 كيلومتر به سمت خاور
3- راه آسفالت درجه يك نهاوند - كنگاور- اسد آباد - همدان به طول 115 كيلومتر
4- راه آسفالت درجه يك نهاوند- كرمانشاه به طول 120 كيلومتر
5- راه آسفالت فرعی نهاوند - ملاير به طول 50 كيلومتر  

کشاورزی و دام داری منطقه نهاوند

منطقه نهاوند دارای سراب های زيادی است كه باعث شده اند كشاورزی منطقه از رونق خاصی برخوردار باشد. مهم ترين محصولات اين شهرستان عبارتند از گندم، چغندر قند، تره بار مانند خيار و هندوانه، توتون و دانه های روغنی. هم چنين باغ‌داری نيز در شهرستان نهاوند دارای رونق خاصی است و انواع ميوه مانند سيب، آلبالو، گيلاس، گلابی و انگور به حد وفور به عمل می آيد كه بعضی به صورت تازه و بعضی به صورت خشك‌بار صادر

می‌شود. دام داری را می توان مهم ترين رشته فعاليت اقتصادی نهاوند و توابع آن دانست كه از دير باز به علت موقعيت خاص منطقه و مراتع مرغوب آن رونق ويژه داشته است. پرورش دام در اين شهرستان بيش‌تر شامل گوسفند و بز بوده كه توسط روستاييان و عشاير صورت می‌گيرد. دام‌داری در اين شهرستان برسه نوع است : دام‌داری روستايی، دام‌داری ايلات (متحرك) و دام‌داری صنعتی كه شامل 86 مرغ‌داری گوشتی، واحدهای توليد تخم‌مرغ و چندين واحد زنبور داری صنعتی با تعداد 25 هزار كندوی مدرن در سطح شهرستان می‌شود.  

وجه تسميه و پيشينه تاريخي نهاوند

نظريه‌های مختلفی از پيشينه اين منطقه باستانی باقی مانده است. برخی از مورخين نهاوند را محل پهلو گرفتن کشتی نوح می دانند. به استناد تحقيقات پروفسور گريشمن در تپه گيان (روستايی در 18 كيلومتری جنوب باختری نهاوند ) در حدود 37 قرن قبل از ميلاد مسيح قومی در اين منطقه زندگی می كرد كه تمدنی شبيه تمدن بين النهرين داشت و بعدها به دست اقوام ديگر اروپايی و آسيايی از بين رفت. نهاوند همگام با همدان از شهرهای مهم و آباد دوران مادها و در زمان هخامنشيان يكی از مراكز لشگری و سوق الجيشی خشايار شاه بوده است. نهاوند مقارن انقراض هخامنشيان در حمله اسكندر مورد تاخت و تاز قرار گرفت، اما به كمك دژ و باروهای محكم در امان ماند. سلوكيان نيز به اين شهر حمله كردند و پس از فتح آن مدتی در آنجا اقامت داشتند. وضعيت شهر نهاوند در دوره فرمان‌روايی اشكانيان به درستی معلوم نيست، اما می دانيم که در دوره ساسانيان، يزدگرد سوم دژ محكمی در آن بنا كرد كه تابستان ها را در آن به سر می برد. در اين زمان نهاوند يكی از هفت اسپهبد نشين ايران بوده از نظر سوق الجيشی از نقاط مهم محسوب می شده است. در حمله اعراب به ايران، نهاوند محل يکی از سخت ترين پایداری های سپاهيان ايران در مقابل اعراب بود. گفته می شود كه مقبره خواجه نظام الملك وزير ملك شاه سلجوقی، كه در بين راه بازديد از نظاميه بغداد به دست يكی از فداييان اسماعيليه به قتل رسيد، در شهر نهاوند است. در دوره قاجار، ناصر الدين شاه ضمن بازديد از اين شهر دستور داد تا قلعه نهاوند را كه اثری تاريخی محسوب می شد، خراب و ويران كنند.

تصاویری از باغ های منطقه گوشه در نهاوند:

ادامه تصاویر در ادامه مطلب

ادامه مطلب

سراب فارسبان (ملوسان) نهاوند در ۳۲ کیلومتری جنوب غربی نهاوند با آبدهی ۵/۱ متر مکعب در ثانیه‌است که هر ساله تعداد زیادی از گردشکران داخلی را به سوی خود جلب می‌کند.

:سراب کنگاور کهنه نهاوند تقریباً در چهل و پنج کیلومتری غرب نهاوند و در نزدیکی روستای کنگاور کهنه و در  داخل یکی از دره‌های کوه گرو قرار گرفته‌است. دبی متوسط این سراب حدود ۰/۵ متر مکعب در ثانیه برآورد شده‌است. درختان این سراب از نوع چنار و بید است و یک درخت تنومند و کهنسال چنار که عمر آن به بیش از چهار صد سال می‌رسد در ابتدای سراب خودنمایی می‌کند. از دیگر سرابهای این شهرستان می‌توان به سرابهای بنفشه، گنبد کبود، تازناب طاف و ورازانه باروداب (قلعه باروداب) اشاره کرد.

سرآب گیان نهاوند یکی از تفریح‌گاه‌های غرب کشور به شمار می‌رود سرآب گیان، با چشمه‌های جوشان، پرآب و زلال، در ۲۱ کیلومتری جنوب غربی نهاوند در استان همدان پای کوه‌های گرین از سلسله جبال زاگرس جریان دارد که از جنوب به کوه‌های گرین و از غرب به زمین‌های روستاهای ظفر آباد و میهن آباد محدود می‌شود. تپه باستانی گیان نیز در مسیر و دو کیلومتری این سراب قرار دارد. در مسیر این سرآب، جنگلی طبیعی، به وسعت بیش از ۱۰۰ هکتار وجود دارد. کلمهٔ سرآب، از دو کلمهٔ «سر» و «آب» تشکیل شده که به معنی سرچمشه آب می‌باشد. در نهاوند به دلیل آهکی بودن زمین، آب حاصل از بارش با انحلال آهک به راحتی در زمین نفوذ می‌کند و به صورت چشمه در سطح زمین جاری، می‌شوند که معمولا بسیار پرآب هستند. آب دهی سالانه سرآب گیان، در حد ۲۵۰۰ لیتر در ثانیه‌است، که پس از مصارف آشامیدنی اهالی و استفاده‌های کشاورزی روستاهای اطراف، مازاد آب به رودخانه گاماسیاب می‌ریزد. در مسیر این سرآب، جنگلی است طبیعی، به وسعت بیش از ۱۰۰ هکتار شامل: درختان قطور، کهنسال بلوط، چنار، زالزالک (گویچ) گرو، بید، زبان گنجشک، گوجه وحشی، داغداغان، آلوچه، مو، انجیر، ون، گلابی، نبهو، پادامک وحشی که یکی از تفریحگاه‌های غرب کشور محسوب می‌شود با توجه به قابلیت‌های گردشگری جنگل و سرآب گیان، اخیرا مطالعاتی انجام شده و برای آماده سازی و بهره برداری‌های گردشگری یک سلسله عملیاتی عمرانی در دست اقدام بوده و در حال حاضر نیز به عنوان یک اثر طبیعی جذاب قابل بازدید می‌باشد. دسترسی به این سرآب، از طریق جادهٔ نهاوند به کنگاور به سمت روستای گیان امکان پذیر می‌باشد.

سراب گاماسیاب نهاوند (بزرگترین چشمه ایران) در ۲۰ کیلومتری جنوب شهرستان نهاوندبه سمت نوراباد واقع شده‌است و از دره‌های شمالی رشته کوه گروین(کوه چهل نابالغان) سرچشمه می‌گیرد.(منشائ اب ان یخچال طبیعی است)و دارای آبدهی ۵ متر مکعب در ثانیه و دمای متوسط ۵درجه سانتیگراد است.دارای ابی با کیفیت عالی میباشد. در طول دره شهرستان و مسیر دشت دلتایی نهاوند جاری است و به هنگام عبور، قسمت عمده روستاها و باغهای باختری شهر را مشروب ساخته و راهی شهرستان صحنه در استان کرمانشاه می‌شود. این رودخانه پس از ورود به استان کرمانشاه قره سو در عبور از استان لرستان، سیمره و در استان خوزستان کرخه نامیده می‌شود و بعد از این گذر پر پیچ و تاب به هورالعظیم می‌پیوندد.در بالا دست چشمه‌ها، غاری طبیعی دیده می‌شود و محوطه اطراف سرآب جنگل کاری شده‌است. در مسیر این رود با احداث نیروگاه برق آبی و حوضچه‌های پرورش ماهی، در تولید برق و پرورش ماهی بهره برداری نموده‌اند. چشمه جوشان و پر آب با ویژگیهای خاص طبیعی، یکی از جاذبه‌های مستعد گردشگری استان محسوب می‌شود.

مقبره نعمان ابن مقرن (باباپیر) نهاوند :

نعمان بن مقرن یکی از سرداران و فرماندهان عرب بود که در جنگ نهاوند(فتح الفتوح) در سال ۲۱ هجری یا ۶۴۲ میلادی پس از سه روز نبرد سنگین در پشت دروازه‌های نهاوند به دست سربازان ایرانی به فرماندهی فیروزان (پیروزان) کشته شد. جسد او در ۵ کیلومتری شمال غربی شهر نهاوند دفن گردیده و امروزه در نزد اهالی نهاوند به مقبره باباپیر معروف است.

خانه قدوسی نهاوند : این خانه قدیمی که متعلق به شیخ علی قدوسی از عالمان نهاوند است دارای سر در ورودی زیبائی است که با نقوش هندسی آجری تزئین شده‌است و دو ستون نما در دو سوی سر در به زیبائی آن افزوده‌است.نمای بنا در داخل حیاط بوسیله آجر کاری‌های زیبا تزئین شده‌است و قوسهائی به شکل شاخ قوچ نما را آراسته‌است. پیرامون حیاط با طاق نماهای هلالی تزئین شده‌است.این خانه قدیمی و تاریخی در خیابان انقلاب واقع شده‌است وچند خانه قدیمی دیگر در جای جای این شهر وجود دارد.

تپه دهکده باستانی گیان نهاوند در کیلومتر ۱۹ جنوب غربی نهاوند و در مسیر جاده جنگلی گیان قرار گرفته‌است. این تپه در سال ۱۹۳۲ میلادی توسط پروفسور گریشمن بررسی و تا عمق ۱۹ لایه از تپه خاکبرداری شد که به ۵ دوره (طبقه) از تمدن قدیم برخوردند و قدمت نهاوند را تا حدود ۳۷ قرن قبل از میلاد روشن ساختند.این تپه از لحاظ تاریخی ارزش فراوانی دارد. بسیاری از باستان شناسان به این منطقه آمده و گنجینه ‏های بسیاری از جمله ظروف سفالی و جواهر را کشف کرده ‏اند که منشأ این ظروف به قرن‌های پانزدهم و چهاردهم قبل از میلاد بر می‏ گردد. تپه ‏ی گیان همچنین محل دفن مردگان نیز بوده‌است. روش دفن مردگان، رنگ کردن آن‏ها و کشف وسایل همراه آنها پرده از رمز و رازهای زندگی آنها بر می‏ دارد و تمدن آنان را آشکار می‏ سازد. در موزه‏ ی ایران باستان ظروف سفالی فراوانی از جمله گلدان و بشقاب و دیگچه که از این منطقه کشف شده‌است، در آنجا دیده می‌‏شود.

معبد لائودیسیه نهاوند در داخل شهر نهاوند که کتیبه‌ای از «آنتیوکس سوم» و نیز تعدادی مجسمه برنزی خدایان یونانی در این کاوش کشف گردید.

حمام حاج آقا تراب نهاوند یکی از بناهای تاریخی شهرستان نهاوند است که در سال ۱۳۵۶ در فهرست آثار ملی ثبت شده‌است. این حمام با صرف هزینه‌ای بالغ بر ۴۰۰ میلیون ریال به موزه مردم‌شناسی تبدیل شده و در روز جهانگردی افتتاح می‌شود. بگزارش البرز به نقل ازمیراث «محمود یاری» مسئول روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری استان همدان با اعلام خبر تبدیل شدن این حمام به موزه گفت: «با تفکیک دو بخش زنانه و مردانه و تزئین آنها با ماکتهای مجزا، در بخش مردانه مراسم شستشو به نمایش گذاشته شده و در بخش زنانه مراسم حنابندان یک عروس به تصویرکشیده شده‌است.» وی افزود: «با افتتاح این موزه در پنجم مهرماه (روز جهانگردی) مردم نهاوند و گردشگران غیر بومی می‌توانند بخشهای مهمی از زندگی مردم پیشین منطقه به همراه آداب و رسوم و لباسهای محلی را ببینند.» حمام حاج آقا تراب که در بافت قدیمی شهر نهاوند قرار دارد از دو بخش مردانه و زنانه تشکیل شده‌است. بنای این ساختمان مربوط به دوران قاجار بوده و یکی از معدود جاذبه‌های تاریخی و قابل بازدید در نهاوند است. تزئینات بین بنا شامل گج بری، کاشی کاری و نقاشی یکی از نبردهای شاهنامه‌است. این حمام علاوه بر دو قسمت ماکتها حمام سرد و گرم، حجره شاه نشین و خزینه نیز دارد.

قناتهای نهاوند

آب شهر از چند رشته قنات و چشمه تامین می‌شد

1. قنات قیصریه: که دارای ۴ سنگ آب است و از قنوات قدیمی شهر بوده در قیصریه خرابه مظهر شده خانه‌های چهار باغ و راسته میرزا آقا را مشروب مینماید.
2. قنات چشمه: عبدل که دارای یک سنگ آب است در علیای محله سادات مظهر شده قسمتی ازمحله سادات میرزا آقایی و چهار باغ را مشروب می‌نماید.
3. قنات پهلوان: محمدصادق که فعلاً دارای یک سنگ آب است و قسمتی از محله چهارباغ را مشروب مینماید.
4. قنات گلشن: در محله گلشن مظهر و آن محل را مشروب می‌نماید. علاوه بر اینها چند چشمه نیز به نام چشمه علی، دو خواهران، چاله اولاد و چشمه ملامحمد طاهر مورد استفاده‌است.